Mei 2026 39e jaarg.-nr.05 Tsjerkeblêd foar de tsjerklike gemeenten Burdaard - Wânswert - Jislum
Meditatie
Zondag 4
“As dy roare mei-moand mar weer förbië is”
“Vuur wat niet dooft”
“Als die rare mei maand eerst maar weer voorbij is!” Een vreemde uitspraak. Mei, de maand van de bloei. De mooie kleur groen. De bloesem aan de fruitbomen. De schepping in haar kleur geeft hoop. Dan toch deze uitspraak.
Jaren geleden, toen ik ontdekte dat mijn pake Jan van der Hoef, een broertje en een zusje had, die jong waren gestorven, antwoordde ús mem, dat ze dat nooit eerder had gehoord. Met mijn opmerking, dat ze allebei in de maand mei waren overleden zei ús mem: “Nu begrijp ik de woorden van mijn opoe: “as dy roare mei-moand mar weer förbië is”.
Dan zit je midden in Zondag 4, vraag 9 en 10. Het niet begrijpen van leed, verdriet in deze wereld tegenover de barmhartigheid van God.
God is niet oneerlijk, zegt Zondag 4, God heeft de mensen zo geschapen, dat ze wel tot het goede in staat zijn. Prachtige voorbeelden genoeg. De diaconie, die een deelkast plaatst, mensen die de deelkast voorzien van goede gaven. Maar…, diezelfde deelkast wordt geplunderd, een ander wordt benadeeld. Vraag 9 ten voeten uit. Dat benadelen zit ook in de mens.
Dan kom je ook bij vraag 10 terecht. God, die rechtvaardig is, rechtspreekt. Met de dood als gevolg. “As dy roare mei-moand mar weer förbië is”. In die barmhartigheid van recht kom je bij Pasen. De grote Overwinning van Gods barmhartigheid. Dat was de vorige maand april. En juist, die grote finale op Goede Vrijdag en de Overwinningstrompet op de Paasmorgen waren voor mijn opa Geert en opoe Anna, het door de Hemelse Vader gesmede anker van hoop.
De opa van “myn mem” was smid. Met de achternaam “van der Hoef” kan je eigenlijk ook niets anders verwachten. Het smidsvuur moest de hele dag blijven branden. In de wintertijd werd het smidsvuur op het einde van de dag ook in de kachel gelegd als extra warmtebron. Vuurhitte werd gebruikt om ijzer te smeden. Hoefijzers uit een reep ijzer met hand en smidshamer op het aambeeld gevormd en gemaakt. Hoepels om houten wielen werden gesmeed. Met minimaal 3 man werd de rond en rood gesmede hoepel om het houtenwiel gelegd. De hete ijzeren hoepel werd door de drie man met tangen vastgepakt en om het wiel gelegd. Gelijk water over de ijzeren hoepel gegooid en het ijzer klemde zich strak om het houten wiel. Dat werken met vuur, dat heeft voor opa Geert, ook afleiding betekent in het verdriet.
Vuur, Gods vuur
Dan komen we weer in de maand mei. Vuur. Pinkstervuur. Het is weer Pinksterfeest. In Biddinghuizen komen meer dan 65.000 Christenen uit alle windstreken en uit alle kerkelijke richtingen bij elkaar. Wijnjewoude, Veenklooster en zoveel meer plaatsen in kleinere aantallen van Christenen, die bij elkaar komen.
Wat drijft hen? Wat vuurt hen aan?
“As dy roare mei-moand mar weer förbië is”. Christenen ervaren dat het leven wordt gekenmerkt door juist deze gedachte.
“As dy roare mei-moand mar weer förbië is”. Mensen kennen tegenslagen, verdriet, eenzaamheid, ernstige ziekte.
Vuur geeft afleiding, maar Hemels Vuur geeft kracht, wonderbare Kracht. God heeft dat laten zien aan de wereld, door een ijzer van barmhartigheid in het vuur te hebben. God heeft voor ons de kastanjes van onrecht, zelf uit het vuur gehaald. Jezus heeft op Golgotha de vuurproef doorstaan. Hij is voor ons door het vuur gegaan, nedergedaald ter helle, zegt de geloofsbelijdenis.
In mei Pinksterfeest, het feest van vuur van de Geest.
Handelingen 2
1En toen de Pinksterdag aanbrak, waren allen tezamen bijeen. 2En eensklaps kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag en vulde het gehele huis, waar zij gezeten waren; 3en er vertoonden zich aan hen tongen als van vuur, die zich verdeelden, en het zette zich op ieder van hen; 4en zij werden allen vervuld met de heilige Geest en begonnen met andere tongen te spreken, zoals de Geest het hun gaf uit te spreken.
Deze gebeurtenis ging als een lopend vuurtje door Jeruzalem. Door de Heilige Geest kwam . . . en komt de wereld in vuur en vlam te staan
De Heilige Geest wil je in vuur en vlam zetten, dit vuur wil de Hemelse Vader jou geven om je te vormen tot zijn geliefd kind.
Als je dicht bij het Hemels vuur zit, warm je je het best. Je kan je hand ervoor in het vuur steken.
Met Pinkster-vuurwerk van de Geest, dan weet je!
“Dat de wereldse roare mei-moand förbië is” .
Sijbren van der Velde
Wezen- Snein
Ofskie nimme falt elts swier
fan freondinne, freon as sibbe.
Mar ’t is ûnwierskynlik wier,
hoe wurdt sa’n momint belibbe.
Op himelfeartsdei yn iere moarn,
moast Jezus doe ek ôfskie nimme,
fan harren op ierde en fierders-oan
is dan de Hillige Geast by jimme
elts jier wurdt hjir sa stil by stien.
dat eartiids by Jezus ferskieden,
hat Hy dêre in belofte by dien.
Lit jim hjir troch Myn leafde liede.
Dat giet mei ús yn ’t libbensbestean,
dat is de skat dy ’t wy hjir al tôgje.
Ienris sille wy nei Him tagean
Him by Syn weromkommen skôgje.
S. de Boer
Minsken fan ‘e wei
Nieuwsbrief van de classis
Jaargang 2026 - Nummer 3
‘Houd de geboden die ik u vandaag
opleg steeds in gedachten.
Prent ze uw kinderen in
en spreek er steeds over,
thuis en onderweg,
als u naar bed gaat
en als u opstaat.’
(Deuteronomium 6:6-7, NBV21)
Het verhaal gaat door
‘Moet dat echt?’, dacht ik vaak bij het horen van de woorden hierboven. Moet ik er steeds over beginnen? ‘Voor alles is een tijd’, zegt de Prediker, en dat mogen we hier vast ook wel op toepassen. Maar we kunnen niet zwijgen: het verhaal gaat alleen maar verder als we de tijd nemen ons uit te spreken en naar anderen te luisteren. In de kerk geven we elkaar de gelegenheid om daar de tijd voor te nemen. Dat doen we in eigen gemeente, en zo nu en dan ook met alle gemeenten bij elkaar. Komende maanden in elk geval drie keer: één keer voor opvoeders, kindernevendienstleiders, clubleiders, catecheten, jeugdouderlingen en predikanten. Eén keer voor theologen. En één keer voor elk die geestelijke warmte zoekt. Maak uw keus!28 mei: ‘Op verhaal komen’
Vorig jaar zijn we ermee begonnen en het is nu al een traditie: de inspiratieavond voor het jeugdwerk. We doen dat samen met Roetz, zij zijn erg goed in jeugdwerk en ook heel ervaren in het organiseren van events. Je zult dan ook merken dat je je op deze avond geen moment zult vervelen: het loopt als een trein.Om stipt half zeven beginnen we met een warme maaltijd, waar je elkaar kunt leren kennen: waar kom jij vandaan en wat doe je in het jeugdwerk? Na een vlotte opening om zeven uur volgen dan twee workshoprondes met een ruime keus om op verhaal te komen:
- ‘Echt luisteren’, waar Miriam Bierhaus je leert wat echt luisteren met je doet. Het is een interactieve workshop met praktijkvoorbeelden en oefeningen.
- ‘In gesprek door middel van spel’, waar Tim van der Woude je leert hoe je spellen bewust inzet met een doel, hoe je gesprekken begeleidt en hoe je een veilige sfeer creëert waarin iedereen zich durft uit te spreken. Tim was er vorig jaar ook bij en weet echt alles van spellen: een aanrader!
- ‘Voorlezen en vertellen’, waar Bea Hermans je leert los te komen van het papier, de spanning op te bouwen, je stem en lichaamstaal te gebruiken en nog veel meer. Een vergeten ambacht opnieuw ontdekt!
- ‘Land van verwondering’, waar Liesbeth Winters je leert om met behulp van eenvoudige attributen een verhaal tot leven te brengen, te bespreken met kinderen en creatief te verwerken. Het is geïnspireerd op de methodieken van Godly Play (bekend van vorig jaar) en Kindertheologie.
- ‘Het lastige verhaal’ is een mooie workshop over gewone menselijke verhalen die soms toch ‘lastig’ zijn om te bespreken. Laat je verrassen hoe dat toch kan.
- ‘Bijbelverhalen delen in het jeugdwerk’, waar Sjoukje Bosgraaf je laat zien hoe bijbelverhalen meer kunnen worden dan alleen een mooi verhaal. En dat niet alleen voor kinderen, maar ook voor tieners.
3 juni: ‘Tussen macht en gezag’
Nog geen week na de inspiratieavond voor het jeugdwerk zijn we weer te gast in Trinitas, maar nu een hele dag om op de trage vragen van de theologie te kauwen. Macht en gezag: het thema wordt met de dag actueler. Met de individualisering, de opkomst van het populisme, het afkalvend gezag van kerk, wetenschap en journalistiek en de steeds grotere moeite die we hebben met het onderscheid tussen feit en fictie, is het goed om de zaken eens rustig op een rij te zetten. Journalist en ethicus Dick Schinkelshoek heeft zich verdiept in leven en werk van Alfred Dedo Müller, een theoloog uit de jaren ’30, en zal daarover spreken onder de titel: ‘Vroom en fout – Wat kan de kerk van vandaag leren van een theoloog die meebewoog met het nazisme’. Dit soort verhalen wordt in deze tijd steeds meer confronterend voor ons. Oudtestamenticus Marjo Korpel neemt ons mee naar ‘Gezag en leiderschap’ in de Bijbel. Ze doet dat aan de hand van het beeld van de herder. Dat beeld wordt juist in de kerk veel gebruikt. Maar wat betekende het in het oude Nabije Oosten? En wat zegt het over meer algemeen leiderschap? Het systematisch theologische deel tenslotte neemt Kees van der Kooi voor zijn rekening met een inleiding over ‘Macht en gezag’. Kees zal bij de meesten van ons bekend zijn van zijn dikke ‘Van der Kooi & Van den Brink’, maar hij heeft meer noten op zijn zang. We nemen er alle tijd voor: om tien uur ’s morgens is de ontvangst en om half vijf middags begint de nazit met een hapje en een drankje. Wie zich nog niet heeft aangemeld, kan van mij de link krijgen om dat alsnog te doen.13 juni: De brandstof van het geloof
Nu de benzineprijzen de pan uit stijgen lijkt deze brandstof voor het geloof spotgoedkoop: 15 euro voor een hele dag, inclusief koffie en lunch. Of is die brandstof in het echt nog goedkoper. Of kan ik beter zeggen: wordt die ons gegeven om niet? Het thema is in elk geval hoe we van het wekelijks geloof van hout, steen en beamerlicht kunnen komen tot het vuur dat binnen in je brandt, dat je verwarmt, verlicht en vernieuwt.De Protestantse gemeenten te Appelscha, Donkerbroek en Oosterwolde zijn al maanden bezig met de voorbereiding van dit symposium. Ze hebben het groots aangepakt en hebben twee theologen van formaat voor zich weten te strikken. Stefan Paas heeft een lange rij publicaties op zijn naam staan. Op dit moment ben ik bezig in zijn ‘Vrede op aarde’ en wordt daarbij getroffen door de eerlijkheid waarover hij ook over zijn eigen geloofsweg schrijft. Dat belooft veel voor zijn inleiding deze dag. De tweede spreker is René de Reuver. Hij was negen jaar lang het gezicht van onze kerk als scriba van de synode. Hij is een echte verbinder, maar ook één die zich intensief bezig heeft gehouden met de toekomst van onze kerk. En dat is niet alleen een kwestie van plannen maken, maar ook van wachten. Dat laatste doet iets met je. Samen vormen ze een mooi geheel, waarbij ondergetekende vooral het gesprek met de zaal in goede banen mag leiden. Ik kijk ernaar uit! En nog even, voor alle duidelijkheid: deze bijeenkomst is echt voor iedereen, niet alleen voor hele en halve theologen.
We zijn vanaf 9.30 uur welkom in Het Anker, Jan Frankensingel 30 in Oosterwolde. En het programma duurt tot ongeveer 15.00 uur.
Aanmelden kan via de website van Oosterwolde: www.pkn-oosterwolde.nl/symposium/
Het verhaal gaat verder
Het leuke van dit soort bijeenkomsten is, dat je thuis iets te vertellen hebt. Dat lastige gesprek ‘thuis en onderweg, als u naar bed gaat en als u opstaat’, wordt een stuk eenvoudiger als er een kapstok met een haakje is om het aan op te hangen. De drie uitjes hierboven lenen zich daar graag voor.
Inspirerende Pinksterdagen!
Met hartelijke groet, ds. Riemer Praamsma, uw classispredikant
Uit de gemeente
Mevrouw Sietske Louwsma-Jellema, Burdaard belandde na een herseninfarct in het ziekenhuis. Gelukkig ging het na een paar dagen weer wat beter en kon zij voor revalidatie verhuizen naar De Waadwente in Dokkum. Op zaterdag 2 mei jl. mocht zij weer naar huis. We bidden voor haar en wensen haar van harte kracht, moed en een voorspoedig herstel toe, in Gods nabijheid.
De heer Douwe de Jong, Hallum werd ook in het ziekenhuis opgenomen vanwege hartritmestoornissen. Uit verschillende onderzoeken bleek dat de pompfunctie van zijn hart verminderd is. Daarvoor krijgt hij nu medicatie. Op 30 april jl. mocht hij eerst weer even naar huis, waarna hij in de week daarop een hartkatheterisatie zal ondergaan. We bidden voor hem en zijn vrouw Aetske om kracht, moed en Gods nabijheid in deze spannende tijd.
We vragen ook Gods nabijheid voor mevrouw A. de Jong, Burdaard. Door haar blindheid is haar wereld klein geworden en ervaart zij regelmatig een gevoel van eenzaamheid. Zelfstandig wandelen lukt niet meer. Daarom vraagt zij of er mensen zijn die samen met haar een wandeling willen maken. Een klein gebaar kan voor haar van grote betekenis zijn.
Daarnaast willen we ook de heer Jan Hoekstra, Burdaard en de heer Auke Pijper, Burdaard noemen. Situatie rond beiden is redelijk stabiel.
In onze gebeden vertrouwen we hen én hun families toe aan God: dat Hij nabij mag zijn, rust geeft in hun hart en kracht schenkt voor elke nieuwe dag.
Moge Zijn liefde hen omringen, hen dragen wanneer het zwaar is en hen laten ervaren dat zij er niet alleen voor staan.
We bidden voor alle mensen die eenzaamheid ervaren. Dat zij momenten van nabijheid mogen vinden, mensen op hun pad ontmoeten die naar hen omzien, en dat Gods licht hun dagen mag verlichten. We bidden om troost waar het stil is, om moed waar het zwaar voelt, en om verbondenheid die harten weer opent.
Abba, Vader
Abba, Vader, U alleen, U behoor ik toe.
U alleen doorgrondt mijn hart, U behoort het toe.
Laat mijn hart steeds vurig zijn, U laat nooit alleen.
Abba, Vader, U alleen, U behoor ik toe.
Abba, Vader, laat mij zijn slechts van U alleen.
Dat mijn wil voor eeuwig zij d'uwe en anders geen.
Laat mijn hart nooit koud zijn, Heer. Laat mij nimmer gaan.
Abba, Vader, laat mij zijn slechts van U alleen.
Notulen gemeenteavond woensdag 15 april 2026 in Op’e hichte
(nog niet door de kerkenraad vastgesteld) - 18 aanwezigen
Welkom en opening
Na ontvangst met koffie en thee worden alle aanwezigen welkom
geheten door W. Reitsma-de Boer.
‘Wolkom allegear, fijn dat jim hjir op dizze gemeentejûn kaam binne. Der steane wichtige ûnderwerpen op ’e aginda: de jierrekken, ús gebouwen en de ynfolling fan fakatures, ûnder oaren foar dûmny, amtsdragers, jeugdwurker en oare taken. Dat binne gjin lytse tema’s. Se reitsje oan de wize wêrop’t wy gemeente binne, oan ús ferantwurdlikheid, en soms ek oan soargen dy’t wy mei inoar diele. Dêrom wol ik begjinne mei in Bibeltekst dy’t ús helpt om dizze jûn yn it goede ljocht te setten. Ik lês út Spreuken 3:5–6: “Betrou op de Heare mei dyn hiele hert, en gean net te seil op eigen ynsjoch. Tink oan Him op al dyn wegen, dan sil Hy dyn paad sljocht meitsje.”
Dizze wurden út Spreuken binne koart, mar se reitsje krekt oan wêr't wy as gemeente faak mei wrakselje. Se prate oer betrouwen, oerjefte en lieding — trije dingen dy't krekt yn tiden fan feroaring en ûnwissichheid sa wichtich binne.
‘Betrou op de Heare mei dyn hiele hert!’ Dat is gjin lyts fersyk. It freget dat wy net allinne mei ús ferstân leauwe dat God derby is, mar dat wy ús hiele hert — ús soargen, ús plannen, ús fragen — yn Syn hannen lizze. Betrouwen betsjut: net alles hoege oer te sjen, net alles sels hoege op te lossen, mar witte dat God grutter is as ús situaasje. “Gean net te seil op eigen ynsjoch” Dat betsjut net dat wy ús ferstân útskeakelje moatte. Krekt oarsom: God jout ús wiisheid, ûnderfining en ferantwurdlikheid. Mar it bringt ús yn it sin dat ús eigen ynsjoch beheind is. Wy sjogge mar in stikje fan it gehiel. En krekt wannear't wy prate oer gebouwen, finânsjes of fakatueres, fernimme wy hoe fluch wy fêstrinne yn wat wy betinke kinne. Dizze tekst nûget ús út om romte te litten foar Gods ferrassende wegen.
“Tink oan Him by alles watst dochst” Dat is in útnûging om God net pas te sykjen as wy der sels net mear útkomme, mar om Him fan it begjin ôf mei te nimmen yn ús petearen, plannen en besluten. Yn gebed, yn iepenheid nei inoar, yn it sykjen nei wat goed is foar de gemeente as gehiel.
‘Dan sil Hy dyn paad sljocht meitsje,’ seit er. Dit is de belofte. Net dat alles maklik wurdt, net dat alle problemen ferdwine, mar dat God in paad iepenje sil. Soms stadich, soms oars as wy ferwachte hiene, mar altyd mei syn trou as fûnemint. Wêr't wy sykje, wikke en weagje, dêr giet Er foar ús út.’ Vervolgens gaat zij voor in gebed.
S. Tacoma-van der Bij geeft vervolgens het woord aan administrateur G. Talsma, die een toelichting op de jaarrekening 2025 geeft. Kerk en begraafplaats hebben ieder een eigen boekhouding.
Jaarrekening kerk:
-
Voor het onderhoud van de gebouwen moet volgens de PKN regels een voorziening worden gevormd. De dotatie wijkt af van eerdere jaren doordat het bouw- en vernieuwingsfonds en het orgelfonds in 2025 zijn opgeheven en zijn opgegaan in de nieuwe onderhoudsvoorziening.
-
Zonder deze voorziening zou het resultaat ongeveer € 60.000 positief zijn.
-
De nieuwe quotumregeling van de PKN leidde eerst tot een hogere afdracht, maar door veel commentaar is deze aan het einde van het jaar weer teruggedraaid, waardoor de afdracht vrijwel gelijk is aan 2024.
-
D e kosten voor kerkdiensten en catechese liggen ongeveer € 3.000 hoger door:
-
het stoppen van de penningmeester van de SJB en het overgaan van de SJB boekhouding naar de kerk,
-
een uitje,
-
de jaarlijkse kosten voor de kerstboeken.
-
Het banksaldo van de SJB is verantwoord als incidentele bate.
-
Op de balans hebben de voorzieningen uitsluitend betrekking op de gebouwen.
-
Bestemmingsreserves en -fondsen bestaan vooral uit de herwaardering van lande-rijen.
-
De reserves zijn volledig uitgewerkt in de jaarrekening.
Jaarrekening begraafplaatsen:
-
er waren 6 begrafenissen (Burdaard en Jannum) en er zijn meer graven verkocht.
Grafrechten gelden voor 30 jaar.
De heer G. Talsma wordt dankgezegd voor het verrichte werk.
Gebouwen
S. Tacoma-van der Bij deelt mee dat de uitkomsten van de vorige gemeenteavond zijn uitgewerkt. Deze worden vervolgens uitgereikt. Op basis daarvan zijn de uitgangspunten voor het vervolgtraject vastgesteld.
Het CvK gaat in overleg met de gemeente Noardeast-Fryslân over de mogelijkheden voor uitbreiding (verbouw of nieuwbouw). Daarna volgt een beoordeling van de gebouwen door een bouwkundige, waarna verdere uitwerking kan plaatsvinden. De gemeente wordt tussentijds op de hoogte gehouden. Het proces verloopt in kleine, duidelijke stappen. De punten, die nu op tafel liggen, komen rechtstreeks uit de gemeenteavond. Overig noodzakelijk onderhoud wordt samen met de bouwkundige opgepakt; dat staat buiten kijf.
Er werd stilgestaan bij de onzekerheid rond het MFC en mogelijke gevolgen voor het gebruik van de kerkgebouwen. Tegelijkertijd werd benadrukt dat beide gebouwen eigen bezit zijn. We kunnen er altijd gebruik van maken.
Een vraag over het plaatsen van een wc in de kerk werd beantwoord: dit is niet voorzien, onder andere vanwege de ligging tussen de graven. De twee gebouwen (Tsjerke op’e Terp en Op’e hichte) worden praktisch als één geheel gebruikt.
Als de gemeente NE-F niet meewerkt aan uitbreiding, moet het traject opnieuw worden bekeken, inclusief alternatieven zoals het MFC.
De aanvraag ligt inmiddels bij de gemeente en is in behandeling genomen. Op 12 mei spreekt het CvK met bouwkundig adviseur Anno Vellinga (SKGB) om het vervolgtraject voor te bereiden. De verwachting is dat er in de zomermaanden dan verdere stappen kunnen worden gezet.
Beroepingswerk
We willen als gemeente graag een nieuwe dominee beroepen. De kerkenraad dient daartoe een profielschets op te stellen. De aanwezigen worden gevraagd wat zij belangrijk vinden in een predikant.
Uit de reacties kwam een duidelijk beeld naar voren. De gemeente zoekt een dominee die:
-
Verbinding legt tussen jong en oud
-
Een eigentijdse kijk heeft en Bijbelteksten weet te vertalen naar het leven van nu
-
Aandacht heeft voor jeugdwerk én voor de ouderen
-
De koers richting belevingskerk wil voortzetten, naast de reguliere diensten
-
Verschillende doelgroepen weet te verbinden, ieder met hun eigen beleving en interesses
-
Betrokken en inspirerend is
Dominees vragen op hun beurt ook wat een gemeente van hen verwacht. Het is daarom belangrijk dat we als gemeente helder zijn in onze wensen.
De kerkenraad werkt de profielschets verder uit, waarbij ook de input van de SJB nog wordt meegenomen.
Over de omvang van de aanstelling wordt nog overleg gevoerd met de classis. De solvabiliteitsverklaring bepaalt uiteindelijk het percentage. We gaan uit van 65%, mits goed onderbouwd en financieel verantwoord.
Er zal een beroepingscommissie worden gevormd, een afspiegeling van de gemeente. Gemeenteleden die hierin zitting willen nemen kunnen zich aanmelden bij de voorzitter of scriba van de kerkenraad.
Daarnaast wordt via de Werkgroep Jeugd en Kerk van de Classis Fryslân geprobeerd een jongerenwerker te vinden. Een jongerenwerker kan voor een aantal jaren inhoud en continuïteit bieden. De vraag ligt inmiddels uit.
Ook de kerkenraad kan nog wel versterking gebruiken: ouderling kerkrentmeesters, ouderlingen, diakenen. Er wordt nog een beheerder voor de gebouwen gezocht.
Rondvraag
Opgemerkt wordt dat we soms twee diensten achter elkaar niet in de Tsjerke oan ‘e Ie samenkomen.
Geantwoord wordt dat dit in 2027 zal worden gewijzigd. Ook zullen de diensten in Wânswert niet meer in de wintermaanden plaatsvinden.
Sluiting
S. Tacoma-van der Bij bedankt de aanwezigen voor hun inbreng en eindigt de avond met het voorlezen van ‘Blijf geloven’. Iedereen wordt ‘wol thús’ gewenst.
Een schilderij met een bijzonder verhaal
In augustus 2025 werd de PKN-gemeente Burdaard Wânswert Jislum benaderd door Pieter Visser. Pieter is een kleinzoon van Pieter Leijstra. Pieter was een broer van “omke Freark” die een leidende rol had in de KP-ploeg van Burdaard gedurende de Tweede Wereld Oorlog.
Pieter zijn moeder, dochter van Pieter Leijstra is verhuisd naar een woonzorgcentrum, het schilderij bleef “over”. De familie wil het schilderij graag aan onze gemeente schenken, zodat het weer in Burdaard terecht zou komen.
Het College van kerkrentmeesters heeft deze gift aanvaard, en op 11 oktober 2025 hebben Pieter en zijn vrouw het schilderij in Burdaard aan ons overgedragen.

Wie was de Burdaarder Pieter Leijstra?
Op 13 november 1915 wordt Pieter geboren als jongste zoon van Yde Leijstra en Maaike Kingma. De ouders van Pieter verhuizen in 1904 van Wânswert naar de Hoofdweg 12 in Burdaard. Pieter, zijn heit Yde, heeft aan de Hoofdweg 12 een slagerij en winkel. Zo groeit Pieter op in een middenstandsgezin. Dat betekent vaak meehelpen met allerlei kleine klusje in en rond de winkel.
Als Pieter naar school moet, zal hij heel wat klompen versleten hebben in zijn schooltijd. Om via de Brugweg, over de brug, achter de herberg langs (nu restaurant “het Posthuis) om zo op de Wânswerterdyk naar de christelijke lagere school te gaan. In zijn 6 jaar op de lagere school en zondags naar de kerk kom je in de lagere schooltijd al gauw op 6500 keer over de brug. Hij behaalt zijn ULO-diploma en gaat naar de kweekschool (PABO) in Dokkum. Hij is hier maar kort leerling geweest. Via werk bij bakkers en slagers vertrekt Pieter uiteindelijk in 1938 naar Den Haag. Hij komt daar als slagersknecht aan het werk bij slagerij Verwoerdt in de Torenstraat 158-164.
Via de kerk maakte hij kennis met Gerrit Baak, zo komt hij in contact met Gerrits zuster Jacoba (Co). Zij krijgen een relatie en trouwen op 11 september 1942. In 1943 wordt hun dochter Johanna (Annie) geboren.
In deze tijd raakt Pieter in het verzet. Hij wordt verraden en opgepakt op zijn werk op 26 augustus 1944. Dit is 10 dagen na de schietpartij in de slagerij van zijn broer Freark Leijstra in Burdaard, waarbij twee SD’ers worden gedood. De arrestatie van Pieter is een represaille voor het feit dat de Duitsers Freark niet kunnen vinden. Pieter wordt gevangengezet in gevangenis “Oranje Hotel” in Scheveningen. Vandaar wordt hij eerst overgebracht naar kamp Vught, daarna naar Sachsenhausen, Neuengamme en als laatste naar kamp Meppen-Versen.
Eind maart 1945 naderen de geallieerden Meppen, en worden de gevangenen op transport gezet naar Bremen-Farge. Dit transport heeft hij niet overleefd en hij wordt in Bremen Vegesack dood uitgeladen. Zijn sterfdatum is 5 april 1945, 29 jaar oud. Na de oorlog heeft het Rode Kruis veel onderzoek gedaan naar de periode van Pieter in Duitsland. In december 1947 komt er een officieel overlijdensbericht van de gemeente Bremen, en in februari 1948 werd het overlijden ingeschreven bij de gemeente Den Haag. Pieter wordt vermeld op de Erelijst van gevallenen tijdens de jaren 1940-1945, die in de ontvangsthal van de Tweede Kamer in Den Haag ligt.
Het schilderij van “de Tsjerke oan ‘e Ie” heeft zolang Pieter Visser het zich herinnert bij zijn grootmoeder en vervolgens bij zijn moeder aan de muur gehangen. Het tekent de bijzondere binding met Burdaard. Het is onlosmakelijk verbonden met het verhaal zoals hierboven verteld.
Het is onbekend wanneer het geschilderd is. Omdat er een walbeschoeiing is geschilderd kan het begin jaren 50 zijn geweest. De signering van de schilder is onduidelijk. Het lijkt op R. of B. Schellekens.
Apart is dat de daken van de twee huizen aan de rechterkant rode dakpannen hebben. In werkelijkheid hebben deze huizen blauwe dakpannen. Het kan zijn dat dit schilderij is geschilderd met als voorbeeld een zwartwit foto of ansichtkaart. Een schilderij met verbinding, aan een indringend verhaal.
'=======================================================================